Skip to content

Podgrupa Analizy marawiroku w uprzednio leczonym zakażeniu HIV-1 R5 ad 6

2 miesiące ago

571 words

Współczynniki koinfekcji z HBV wynosiły 5% w grupie otrzymującej marawirok raz na dobę, 7% w grupie otrzymującej marawirok dwa razy na dobę i 8% w grupie placebo. Z tego powodu interakcje nie były badane. Zwiększenie poziomu aminotransferazy alaninowej o stopniu 2 lub wyższym od wartości wyjściowej wystąpiło u z 20 pacjentów z zakażeniem HBV w grupie otrzymującej marawirok raz na dobę, u 3 z 27 pacjentów w grupie otrzymującej marawirok dwa razy na dobę iu 0 z 17 pacjentów w grupie placebo. Grupa. Maksymalne wartości leczenia 3 lub 4 stopnia odnotowano u 0 z 20 pacjentów w grupie otrzymującej marawirok raz na dobę iu z 27 pacjentów w grupie otrzymującej marawirok dwa razy na dobę, w porównaniu z z 17 pacjentów w grupie placebo. Więcej pacjentów z zakażeniem HCV otrzymujących marawirok miało początkowe nieprawidłowości w stopniu 2 lub wyższym (3 z 15 pacjentów otrzymujących marawirok raz na dobę i 5 z 29 pacjentów otrzymujących marawirok dwa razy na dobę) w porównaniu z grupą placebo (1 z 19 pacjentów). Maksymalne wartości leczenia w stopniu 3. lub 4. zgłaszano u 3 z 15 pacjentów otrzymujących marawirok raz na dobę, 3 z 29 pacjentów otrzymujących marawirok dwa razy na dobę oraz z 19 pacjentów otrzymujących placebo. Analiza wartości aminotransferazy asparaginianowej dla obu podgrup pacjentów z koinfekcją wykazała podobne wyniki.
U pacjentów z koinfekcją marawirok nie wpływał na częstość występowania działań niepożądanych w porównaniu z placebo (patrz Dodatek dodatkowy, dostępny wraz z pełnym tekstem tego artykułu na stronie www.nejm.org).
Zmiany w tropiku wirusowym
Siedmiu pacjentów, u których nie uzyskano tropizmu CCR5 w skriningu, było nieprawidłowo uwzględnionych: czterech pacjentów miało wynik podwójnego lub mieszanego tropizmu, jeden pacjent miał wynik tropografu CXCR4, a dwóch pacjentów uzyskało wynik, którego nie można było zgłosić ani fenotypować. Spośród 1042 pacjentów z wynikiem tropizmu R5 w skriningu, 79 pacjentów (8%) miało inny wynik tropizmu w punkcie wyjściowym (wszystkie podwójne lub mieszane).
U 83 osób, u których wyjściowy poziom podwójnego lub mieszanego tropizmu wynosił 18% w grupie placebo (3 z 17 pacjentów), w porównaniu z 30% w grupie otrzymującej marawirok raz na dobę (10 z 33 pacjentów) i 27% w grupie otrzymującej marawirok dwa razy na dobę (9 z 33 pacjentów). Test na interakcję między leczeniem a tropizmem na początku badania nie był znaczący (P = 0,54).
Leczenie nie powiodło się i wystąpił raport o tropizmie w przypadku niepowodzenia 228 pacjentów z wynikiem tropizmu R5 na początku badania. Wśród tych pacjentów 76 z 133 pacjentów, którzy otrzymali marawirok, miało wynik podwójnego lub mieszanego lub tropowego X4 (57%), a 57 pacjentów miało wynik tropizmu R5 (43%). Dla porównania, tylko 6 z 95 pacjentów, którzy otrzymali placebo (6%) miało wiązanie wirusa z CXCR4, które było wykrywalne w przypadku niepowodzenia leczenia.
Tabela 3. Tabela 3. Liczba komórek CD4 w niepowodzeniu leczenia według tropizmu. Wystąpiła wyższa średnia zmiana liczby komórek CD4 u pacjentów, u których wystąpił maravirok, niż u pacjentów otrzymujących placebo (Tabela 3). Pacjenci z wirusem wiążącym się z CXCR4, u których nie powiodło się marawirok, wykazywali mniejszy wzrost liczby komórek CD4 w stosunku do wartości wyjściowych, w porównaniu z pacjentami, którzy uzyskali wyniki tropizmu CCR5 w momencie niepowodzenia; jednak nawet w tej populacji wzrost liczby komórek CD4 w stosunku do wartości wyjściowej był nadal wyższy niż w całej grupie placebo
[podobne: proelmed, jacek bilczyński z dziewczyną, rdzeniowy zanik miesni ]

0 thoughts on “Podgrupa Analizy marawiroku w uprzednio leczonym zakażeniu HIV-1 R5 ad 6”

  1. [..] odnosnik do informacji w naukowej publikacji odnosnie: klinika stomatologiczna kraków[…]

Powiązane tematy z artykułem: jacek bilczyński z dziewczyną proelmed rdzeniowy zanik miesni