Skip to content

Wyniki dwóch prób docelowych nasycenia tlenem u wcześniaków ad 5

2 miesiące ago

486 words

Ryzyko względne obliczono jako częstość występowania w grupie o niższym docelowym odsetku podzieloną przez częstość występowania w grupie o wyższej grupie docelowej. Wyniki dostosowano do grupowania z powodu porodów mnogich oraz, w badaniu brytyjskim, do czynników minimalizujących przy użyciu uogólnionych modeli liniowych z łączem dziennika. Przeprowadziliśmy analizy wrażliwości, które wykluczały dane od niemowląt, u których zastosowano alternatywne metody oceny Bayley-III. Do analiz statystycznych użyto SAS, wersja 9.3 (SAS Institute) w australijskim badaniu, a Stata / SE, wersja 13.1 dla Windows (StataCorp), była używana w brytyjskim badaniu. W przypadku połączonych analiz zastosowano SAS, wersja 9.3 i RevMan, wersja 5.3 (Cochrane Collaboration), z danymi próbnymi nieskorygowanymi w przypadku wielokrotnych porodów lub innych zmiennych opisowych. Testy interakcji wykorzystano do wykrywania heterogeniczności w odniesieniu do pierwotnego wyniku, w odniesieniu do niepełnosprawności, oraz w odniesieniu do śmierci i obejmowały wszystkie niemowlęta z danymi, stratyfikowane zgodnie z próbą i oksymetrem. Wyniki
Populacja pacjentów i podstawowe wyniki
Rycina 1. Rycina 1. Rekrutacja i losowanie w testach BOOST-II. W australijskim badaniu inne powody nieużywania 465 niemowląt były następujące: nie zwrócono się do rodziców (248 niemowląt), rodzice byli pod zbyt dużym stresem (54 ), niemowlę zostało przeniesione do innego szpitala lub z innego szpitala w okresie kwalifikowalności (44), rodzice nie byli dostępni (41), nie było tłumacza (26), uzyskano zgodę po ukończeniu przez dziecko 24 godzin (14), niewystarczające dostępne były monitory badawcze (4), badacze oczekiwali na zatwierdzenie etyczne poprawki do protokołu (4) i różne (30).
Tabela 1. Tabela 1. Wyjściowa charakterystyka populacji pierwotnej analizy w każdej próbie BOOST-II. W badaniu w Australii zapisano 1135 niemowląt i 973 niemowląt w badaniu brytyjskim (ryc. 1). Charakterystyka losowo przydzielonych grup była podobna przy wprowadzaniu próbnym (tabela i tabela S4 w dodatkowym dodatku). Pierwotny wynik został ustalony dla 1094 z 1135 niemowląt (96,4%) w populacji podstawowej analizy australijskiego badania (wszystkie niemowlęta) i 723 z 745 niemowląt (97,0%) w populacji badania głównego w brytyjskim badaniu (niemowlęta, dla których zmieniono tylko oksymetry). W badaniu przeprowadzonym w Australii pierwotny wynik wystąpił u 247 z 549 niemowląt (45,0%) w grupie o niższym docelowym stężeniu oraz u 217 z 545 niemowląt (39,8%) w grupie o wyższej grupie docelowej (skorygowane ryzyko względne, 1,12; 0,98 do 1,27; P = 0,10). W badaniu przeprowadzonym w Zjednoczonym Królestwie główny wynik leczenia wystąpił u 185 z 366 niemowląt (50,5%) w grupie o niższym docelowym stężeniu oraz u 164 z 357 niemowląt (45,9%) w grupie o wyższej grupie docelowej (skorygowane ryzyko względne, 1,10; 0,97 do 1,24, P = 0,15).
Ryc. 2. Ryc. 2. Niedostosowane względne ryzyko pierwotnego wyniku każdej próby i głównych elementów pierwotnego wyniku. Pierwszorzędowym wynikiem w każdej próbie była śmierć lub niepełnosprawność w skorygowanym wieku ciążowym wynoszącym 2 lata; ten wynik oceniano u niemowląt, u których saturację tlenową mierzono dowolnym badanym oksymetrem w australijskim badaniu oraz tymi, których saturację tlenem mierzono zmienionym oksymetrem w Wielkiej Brytanii
[patrz też: eozynocyty podwyższone, biotamed wieliczka, antrum żołądka ]

0 thoughts on “Wyniki dwóch prób docelowych nasycenia tlenem u wcześniaków ad 5”

Powiązane tematy z artykułem: antrum żołądka biotamed wieliczka eozynocyty podwyższone